We zullen de komende 10dagen niet meer online kunnen komen wegens onze safaritrip. Hij start vandaag met een stop in Murchison Falls. Spannend. Hieronder zien jullie ons reisavontuur!
Dag 1: Transfer naar Murchison Falls National Park, het giraf paradijs. We rijden door de savanne met diverse acacia en heesters. We hebben een vroege lunch en gaan de bovenkant van de watervallen bezoeken. Dit is een prachtig klassiek hoogtepunt op onze eerste dag.
Dag 2: Een vroege kop thee / koffie om 06:00: Ferrytocht, aan de Game river nile bank. In de brede savanne hebben we het meeste kans om volgende dieren te spotten: Leeuwen, olifanten, giraffen, buffels en nog veel meer.
Er zijn 76 verschillende dieren te bekijken, hierna gaat onze tocht verder naar het deltapunt. Hier zullen we nog meerdere dieren kunnen spotten. Namiddag staat een 3uur boottocht naar de basis van de watervallen op het programma. Hier zullen nijlpaarden, nijlkrokodillen, olifanten en verscheidene vogelsoorten, ons pad kruisen.
Dag 3: Na het ontbijt: transfer naar Kibale Forest National Park. Het is een dag met veel rijden.
We komen langs 'Rift Valley, het Lake Albert en een typisch Afrikaans dorpje. We komen tevens langs theeplantages. Overnachting in "Primate Lodg Kibale".
Dag 4: Chimpansee trekking.Kibale NP is een regenachtige bos en biedt een huis aan meer dan 1.500 chimpansees en aan 9 verschillende soorten apen, verschillende vogels, vlinders, ... Transfer naar Queen Elizabeth, we rijden langs het zuiden naar het Rwenzori gebergte.
We rijden door de kratermeren in de heuvels en proeven van de verrassende diversiteit van de
flora en het wilde leven! Je hebt een prachtig uitzicht van vogels en dieren. Overnachting in Simba kamp.
Dag 5: Queen Elizabeth National Park: in de koele ochtend worden we aan een vroege game drive blootgesteld. The Big 5: olifanten, buffels, grote katten-leeuwen, luipaarden,.... staan op het programma. 's Avonds zien we wrattenzwijnen, hyena's, vogels, flaminogo's,...
Er staat ook een 2uur bootcruise op het programma op het kazinga - kanaal, een een kanaal van 36km.
Dag 6: Olifantspotting, ...
Dag 7: Gorilla trekking in Bwindi Impenetrable Forest!Vroeg ontbijt, Bwindi Impenetrable Forest National Park is de thuisbasis van de woudreuzen Dag 8: Ontspannende dag met korte lijst van activiteiten, kanoën en een bezoek aan Bushara eiland in Lake Buyoni.
Dag 9: Na het ontbijt: transfer naar Lake Mburo, de 'Zebra magneet'We rijden door heuvelachtige gebieden, bestaan uit een enorme savanne met acacia en struiken. We zien weer prachtige dieren.
Dag 10: Vroeg in de ochtend lopen, staan we vroeg op om de hyena's, luipaarden, zebra's,... te zien. Na dit rijden we terug naar Kampala, we maken een korte stop aan de evenaar.
Tot binnen 10DAGEN !!!
donderdag 28 juli 2011
afscheidsdag
vandaag was het dan zover, de laatste dag. We wilden alles in orde maken voor de spelotheek en foto's afdrukken. Maar jammer genoeg werkte de techniek niet mee vandaag. dus gingen we zonder cadeautje naar de school. dus we wisten in ons achterhoofd dat we zeker na de safari terug gingen komen. :-) Maar toch verzachtte dit de pijn niet. De nursery leerkrachten zijn ons zeer dankbaar. Dat zie je aan hun gezicht en dat hoor je aan hun woorden. May God bless you! die woorden betekenen heel veel voor sterk katholieke mensen! Dus het raakt je ook diep. Ze bedankten ons voor alles, we wisselden adressen uit en hadden een laatste lach. Bij de primary gingen we elke klas af. Vincent begeleidde ons, hij zei dan ook prachtige dingen. Wat ons een krop in de keel bezorgde was: "Those people learned us a lot. How to have fun, they made us laugh and they made us happy!" Het heeft een enorme indruk achtergelaten en dat besef je nog meer als je in de ogen van enkele kinderen diezelfde tranen ziet als die jij in je ogen voelt.
We kregen van alle klassen een groet en ze konden nog 1 keer kiezen wat ze wilden doen. Banana song kwam natuurlijk aan bod, maar tjoembe tjoembe was nog meer in trek! Geweldig! Sommige kinderen vroegen of we terug komen. Leerkrachten hopen naar Belgie te komen, sommigen zeiden dat we niet weg mochten gaan en sommigen geloofden niet dat we morgen niet aanwezig zullen zijn in de school.
Toen we vertelden dat al het speelgoed en materiaal dat we bij hadden in de school gaan laten, zag je de leerkrachten stralen. Ze zeiden: we will pray for you when you are gone! Het was zeer mooi! Zeer leerrijk en hard op sommige momenten. Dit is om nooit te vergeten!
toen we tegen de head master vertelden dat we vertrokken, verschrok hij. Hij had dus nog wat in petto. We zeiden dat we nog terug moesten komen, dus gaan ze tegen dan een afscheid regelen!!! We verwachten vuurwerk!!! Want hoe gastvrij dat deze mensen zijn is niet te beschrijven! Morgen vertrekken we op safari. Het blog gaat niet aangevuld kunnen worden, omdat er geen internet is. Maar we horen jullie terug op 9 augustus!!!
Groetjes de 4 TEACHERS van St Kizito nursery and primary school in Kansanga
We kregen van alle klassen een groet en ze konden nog 1 keer kiezen wat ze wilden doen. Banana song kwam natuurlijk aan bod, maar tjoembe tjoembe was nog meer in trek! Geweldig! Sommige kinderen vroegen of we terug komen. Leerkrachten hopen naar Belgie te komen, sommigen zeiden dat we niet weg mochten gaan en sommigen geloofden niet dat we morgen niet aanwezig zullen zijn in de school.
Toen we vertelden dat al het speelgoed en materiaal dat we bij hadden in de school gaan laten, zag je de leerkrachten stralen. Ze zeiden: we will pray for you when you are gone! Het was zeer mooi! Zeer leerrijk en hard op sommige momenten. Dit is om nooit te vergeten!
toen we tegen de head master vertelden dat we vertrokken, verschrok hij. Hij had dus nog wat in petto. We zeiden dat we nog terug moesten komen, dus gaan ze tegen dan een afscheid regelen!!! We verwachten vuurwerk!!! Want hoe gastvrij dat deze mensen zijn is niet te beschrijven! Morgen vertrekken we op safari. Het blog gaat niet aangevuld kunnen worden, omdat er geen internet is. Maar we horen jullie terug op 9 augustus!!!
Groetjes de 4 TEACHERS van St Kizito nursery and primary school in Kansanga
woensdag 27 juli 2011
de schoolreis!
Vroeger uit bed! Om 8 PM in de school zijn voor de schoolreis! We wachten en wachten, de kinderen werden afgeroepen en de bussen kwamen aan. 2 kleine bussen. Moeten we daar allemaal in? Blijkbaar lukt dat dus. Na een uur konden we vertrekken. En de bus moest al gaan tanken :-). We namen een shortcut door een hobbelweg op weg naar de vlieghaven. Toen we er aankwamen mochten we uitstappen om door de controle te gaan, om daarna te wachten op een bus die de tour doet op de vlieghaven. We reden over de busstrook en zagen vliegtuigen, de instap bruggen, de bagage karretjes en we zagen een vliegtuig opstijgen. De kinderen waren heel enthousiast, want de kans dat ze ooit in een vliegtuig gaan zitten is klein. Daarna gingen we terug naar de bussen en daar stonden ijsjes mannen. Voor 300 of 500 shilling kon je een ijsje eten. Lekker!!! Terug de bus in, maar de gids riep ons er terug uit. We mochten nog even gaan kijken waar dat de mensen moesten inchecken. Ondertussen was het al half 13. Zouden we Ingrid zien landen? terug de bus in, even een klein straatje in en we kwamen bij het meteorologisch instituut. Daar kregen we uitleg over alle instrumenten. Ze zagen er oud uit, maar de kinderen waren zeer nieuwsgierig. als de uitleg van de gids voorbij was konden we terug de bus in. We gingen nu naar een haventje. Terug uit de bus en even kijken naar de ferry op het victoria meer. Deze vaart naar een eiland in het victoria meer. De kleine houten bootjes lagen aan de oever en een lading hout werd geleverd. De houten planken werden niet door een grijper uit de boot genomen , nee de planken werden in het water gegooid en zo aan de oever opgenomen. Alles gezien, terug de bus in. Op naar het restaurant! Een cateringdienst verzorgde het eten, heel lekker en alle kinderen kregen een lekkere soda! Mjam, daarna naar de zoo. Chimpansees, neushoorns, apen, giraffen, slangen, struisvogels, zebra,... al deze dieren zitten in een leuke omgeving opgesloten. Na een uurtje rond te wandelen gingen we terug naar de bus. Maar onze bus was weg! De andere bus was er wel nog. Wat was het probleem? 1 bus stond in panne. We moesten dus wachten op de ene bus, die zou terugkomen om ons ook op te pikken. Aan de andere bus werd gewerkt. De dag was nog niet voorbij. Om 16uur gingen we naar the beach! De kinderen vlogen het water in, ze genoten!!! Terwijl jo en Wendy van de rust van de zee genoten, waagden Evi en Katrien zich aan een spelletje vicking Kube. Toen de 2e bus terug gemaakt was en dus aankwam, konden we vertrekken. Maar plots werden de Muzungu’s naar het café gelokt. Er was iemand daar die ons wou zien. Het was Constance die ons op een drankje wou trakteren. Terwijl de kinderen al in de bus zitten moesten we nog iets drinken. We voelden ons er niet goed mee, maar da is blijkbaar normaal. Terug de bus in en op weg naar huis. Het was al 19u30! We waren doodmoe, maar onze rit werd opgehouden door een file. Eén die lang duurde! Toen we eindelijk onze binnenweg inreden, dachten we “Ho nog even en we zijn thuis”! Tot de bus ineens stil stond! Huh? Wat nu weer? De chauffeur ging plassen. Oooh, maar hij stapte niet meer in. Constance ging vragen wat er was en hij bleek zonder benzine te zitten! Even wachten op enkele liters benzine en dan konden we terug vertrekken. Toen we om 21u30 eindelijk aan de school toekwamen, stonden alle ouders hun kind op te wachten! Ze waren blij om hun kind terug te zien. Wat een lange onvergetelijke dag! Guido en Ingrid stonden ons ook op te wachten! Leuk! Toen we thuis waren vertelden we Ingrid al heel wat avonturen.
Wist je dat we Ingrid zagen landen vanuit het weerstation?
Wist je dat ze snoepjes en leonidas pralines mee had?
Wist je dat deze enorm lekker smaken na 4 weken?
Wist je dat we Anita heel hard bedanken?
Wist je dat Wendy een zandtaart maakte met enkele kleuters?
Wist je dat ze hun taart niet versierde met schelpjes uit de zee, maar met kroonkurken?
Wist je dat morgen de laatste dag in de school is?
Wist je dat de leerkrachten heel veel fun hadden in de bar?
Wist je dat de kinderen roepen in de bus in plaats van zingen?
Wist je dat er weer geen stroom was?
dinsdag 26 juli 2011
Afwerkingsdag!
Vandaag stond er vanalles op het programma. Zo kregen we hoog bezoek, we moesten nog allerlei klusjes klaren en de tijd vliegt voorbij.
Het eerste wat we deden was een stop houden bij de kindergarden "Epitome". De vrouw had ons enorm geholpen met het vinden van onze schommelmaker en blackboardmaker. We hebben haar enkele spelletjes gegeven, die in onze school moeilijk haalbaar waren.
En onze dagelijkse wandeling begon, maar we werden verrast door een culinair hoogstandje. Jo merkte een mega grote escargot op! Toeristisch zoals we zijn, maakten we er een foto van.
Terwijl Katrien en Evi de assembly leiden, waren Jo en Wendy al vlijtig in de weer met het schuren van de muur, waar de blackboardverf op komt. Het dagelijkse rood stof heeft zich ingeruild voor wit (kalk) stof. Tijdens de Assembly was ons bezoek aangekomen, 2 Belgen, die enorm veel interesse hadden in een verder vervolg van het project. We lieten hen enkele dingen zien van de assembly, Guido leidde hen rond in de school en liet hen ook de speleotheek zien. Hierna hebben ze een stuk van het poppenkastvoorstelling meegevolgd. Helaas, ging het vandaag wat moeizamer voor de kinderen, ze konden zich moeilijk concentreren. Toch vonden ze het een goed project. De ultieme droom zou zijn om hun lokale verhalen om te vormen in poppenkastverhalen. Je merkt toch dat taal een belangrijk issue blijft. Ze verstaan zo weinig Engels terwijl dit wel de taal is, die gesproken wordt in de school.
Tijdens het poppenkastspel van Jo en Evi, zijn Wendy en Katrien primer gaan kopen voor de muur.
Na de voorstelling hebben we kunnen genieten van een groot prentverhaal over een magische boom in de savanne in Afrika. (Jo heeft dit voorgelezen).
Hierna het genieten zijn we met z'n allen terug aan de slag gegaan. Katrien en Wendy hebben elk één laag primer op de muur geverfd. Evi, Jo en Wendy zijn tevens aan de slag gegaan met de speleotheek. Evi was de boekhoudster van dienst, zij markeerde de spelletjes en maakte een inventaris op voor de school en voor Guido. Op deze manier kan Guido de materialen af en toe gaan controleren zodat er een minimale kans is op verdwijning :). Jo en Wendy hebben verder getimmerd aan de planken. De inventaris maken heeft ook de namiddag in beslag genomen. Elk spelletje, elk item werd aangehaald en geïnventariseerd. Jo was de junior - boekhouder, hij stond ten dienst van Evi en moest alles dicteren :). Katrien en Wendy hebben zich ook achter de banden gezet, de banden waar de kinderen tijdens de pauze mee kunnen spelen, hebben nu leuke kleurtjes. Jaja na dit alles was onze dag al weer om! Op naar de volgende. Morgen is het een speciale dag, de schoolreis naar Entebbe. De directie heeft de schoolreis speciaal verplaatst zodat wij kunnen meegaan! Spannend, dat beloofd.
Onze avond werd afgesloten met een uitstapje naar het shoppingscentrum voor de laatste benodigdheden. We aten er een heel lekker hapje en keerden verzadigd terug!
Wist je dat Guido heel erg goed voor ons zorgt?
Wist je dat straatverkopers moeilijk af te schudden zijn?
Wist je dat Ingrid vandaag is vertrokken, onderweg naar ons?
Wist je dat ze enkele lekkernijen voor ons mee heeft?
voor foto's https://picasaweb.google.com/102378653099451081818/26Juli
Het eerste wat we deden was een stop houden bij de kindergarden "Epitome". De vrouw had ons enorm geholpen met het vinden van onze schommelmaker en blackboardmaker. We hebben haar enkele spelletjes gegeven, die in onze school moeilijk haalbaar waren.
En onze dagelijkse wandeling begon, maar we werden verrast door een culinair hoogstandje. Jo merkte een mega grote escargot op! Toeristisch zoals we zijn, maakten we er een foto van.
Terwijl Katrien en Evi de assembly leiden, waren Jo en Wendy al vlijtig in de weer met het schuren van de muur, waar de blackboardverf op komt. Het dagelijkse rood stof heeft zich ingeruild voor wit (kalk) stof. Tijdens de Assembly was ons bezoek aangekomen, 2 Belgen, die enorm veel interesse hadden in een verder vervolg van het project. We lieten hen enkele dingen zien van de assembly, Guido leidde hen rond in de school en liet hen ook de speleotheek zien. Hierna hebben ze een stuk van het poppenkastvoorstelling meegevolgd. Helaas, ging het vandaag wat moeizamer voor de kinderen, ze konden zich moeilijk concentreren. Toch vonden ze het een goed project. De ultieme droom zou zijn om hun lokale verhalen om te vormen in poppenkastverhalen. Je merkt toch dat taal een belangrijk issue blijft. Ze verstaan zo weinig Engels terwijl dit wel de taal is, die gesproken wordt in de school.
Tijdens het poppenkastspel van Jo en Evi, zijn Wendy en Katrien primer gaan kopen voor de muur.
Na de voorstelling hebben we kunnen genieten van een groot prentverhaal over een magische boom in de savanne in Afrika. (Jo heeft dit voorgelezen).
Hierna het genieten zijn we met z'n allen terug aan de slag gegaan. Katrien en Wendy hebben elk één laag primer op de muur geverfd. Evi, Jo en Wendy zijn tevens aan de slag gegaan met de speleotheek. Evi was de boekhoudster van dienst, zij markeerde de spelletjes en maakte een inventaris op voor de school en voor Guido. Op deze manier kan Guido de materialen af en toe gaan controleren zodat er een minimale kans is op verdwijning :). Jo en Wendy hebben verder getimmerd aan de planken. De inventaris maken heeft ook de namiddag in beslag genomen. Elk spelletje, elk item werd aangehaald en geïnventariseerd. Jo was de junior - boekhouder, hij stond ten dienst van Evi en moest alles dicteren :). Katrien en Wendy hebben zich ook achter de banden gezet, de banden waar de kinderen tijdens de pauze mee kunnen spelen, hebben nu leuke kleurtjes. Jaja na dit alles was onze dag al weer om! Op naar de volgende. Morgen is het een speciale dag, de schoolreis naar Entebbe. De directie heeft de schoolreis speciaal verplaatst zodat wij kunnen meegaan! Spannend, dat beloofd.
Onze avond werd afgesloten met een uitstapje naar het shoppingscentrum voor de laatste benodigdheden. We aten er een heel lekker hapje en keerden verzadigd terug!
Wist je dat Guido heel erg goed voor ons zorgt?
Wist je dat straatverkopers moeilijk af te schudden zijn?
Wist je dat Ingrid vandaag is vertrokken, onderweg naar ons?
Wist je dat ze enkele lekkernijen voor ons mee heeft?
voor foto's https://picasaweb.google.com/102378653099451081818/26Juli
maandag 25 juli 2011
De poppenkast!
Vandaag begon onze dag later door een enorme regenbui! Je hoort het goed! Het regende in Afrika! Nu zijn we toch iets te solidair met België! J Na een uurtje extra slaap, vertrokken we naar de school. In onze rugzakken zaten alle overige spelletjes en onze poppenkastpoppen!
Snel de poppenkast aanpassen en beginnen met het poppenspel. We leefden ons in in de avonturen van Tim en de prinses. Zij vonden namelijk een schat in de toren van de boomhut. We deden bij 5 klassen hetzelfde verhaaltje. De kinderen genoten van het spektakel. Jo en evi kenden het verhaal na de 5e keer van buiten en Katrien was de publieksopwarmer.
Wendy hield haar bezig met de inrichting van de spelotheek en de leraarskamer. Ze kreeg hulp van Vincent, Samuel en Collins. De leraarskamer ziet er leuker en gezellig uit! Daarna gingen Evi en Wendy terug naar de winkel voor extra hout en materialen. In elke klas willen we nog een plank cadeau doen. Ze moeten de haken zelf in de houten planken schroeven en zelf een plaatsje geven in de klas. We zijn benieuwd! J De laatste kennismaking met enkele spelletjes en het kort echt wel hard af. Het lijkt dat we nog enkele weken hier kunnen blijven! Ons werk moeten we afronden, maar we kunnen nog zoveel doen! Op het einde van de dag zijn onze black board borden aangekomen. Ze zien er prachtig uit! We hadden nooit gedacht dat we een soort van bouworde gingen zijn. We weten nu dat een structurele omgeving een grote rol speelt in de mogelijkheden die je hebt om les te geven. Voor ons is een kast vanzelfsprekend, maar voor hun is een plank tegen de muur een grote luxe.
Wist je dat Wendy één keer op haar vinger hamerde?
Wist je dat Vincent drie keer op zijn vinger hamerde?
Wist je dat Wendy de baas is tijdens de werken in de leraarskamer?
Wist je dat de mannelijke leerkrachten er zelfs om konden lachen?
Wist je dat Evi moeilijkheden heeft met de Afrikaanse traagheid tijdens het shoppen?
Wist je dat Evi en Wendy harder zijn geworden in het zaken doen in Uganda?
Wist je dat Jo spontaan begint te zwijgen omdat de meisjes toch voor 10 praten?
Wist je dat de meisjes dan ook maar even zwegen?
Wist je dat Evi verloor?
Wist je dat we genoten van de overschot van Katriens verjaardagstaart?
Wist je dat deze taart van een Belgische patissier is?
Wist je dat de taart uit slagroom, chocoladecake en frambozencoullies bestond?
Wist je dat hier strawberry fanta bestaat?
Wist je dat we de smaak jammer genoeg vandaag pas ontdekten?
Wist je dat Jo in slaap valt als hij niet op tijd zijn eten krijgt?
Wist je dat Jo verloofd naar huis kon komen?
Wist je dat Wendy ongelooflijk veel succes heeft met de mannen?
Wist je dat ze zelfs gestalkt wordt door ene?
Wist je dat je hier getrouwd kunt zijn, zonder dat je het weet?
Wist je dat Katrien onder een boom slaapt?
Wist je dat Katrien in haar tentje bleef liggen tijdens de bliksem deze nacht?
Wist je dat ze nog steeds leeft?
Wist je dat Wendy op een pad heeft gestapt?
Wist je dat we Gecko Specko missen?
Wist je dat we heel nieuwsgierig zijn naar een wist je datje van België?
Wist je dat we het nieuws van Amy Winehouse al weten?
Wist je dat Wendy goed is in flexible thinking?
Wist je dat we een ananas hebben gekocht van 1500 shilling? (43 cent)
Wist je dat Sadra eentje kocht voor 800 shilling? (23 cent)
zaterdag 23 juli 2011
terug een weekoverzicht!
Hier zijn we weer na een week! Wat een week alweer … Hier vinden jullie het overzicht.
Er is wel een aanpassing: onze foto’s vanaf deze dagen kent een tweede link bij want onze site was vol J. Dus voor de foto’s vanaf deze dag: klik hier https://picasaweb.google.com/102378653099451081818/20Juli
Maandag 18 juli: Een intensieve dag J
Deze maandagochtend ging de wekker echt wel te vroeg. Was het omdat we wisten dat het een zware dag ging worden? Na enkele keren te snoozen besloten we om op te staan. Na de wandeling in de frisse lucht waren we wakker toen we ter plaatse aankwamen.
Vandaag gingen we de nieuwe klasinrichting in de baby class uittesten. We deden allerlei spelletjes i.v.m. kleine motoriek. De kinderen mochten één voor één de klas in komen. Ze mochten zelf kiezen waar ze gingen zitten. Dat ging heel rustig, tegen alle verwachtingen in. De kleuters speelden en genoten. De leerkracht genoot er ook heel hard van. Zou ze zelf nooit gespeeld hebben met een soort van speelgoed? Wanneer het wisseltijd was zeiden we het gewoon tegen de kleuters. Wie wou kon veranderen van spel, wie wou blijven zitten speelde door. Dit ging ook goed tegen alle verwachtingen in. Om half 11 stopten we er mee, we speelden anderhalf uur met de baby’s. Ook tegen alle verwachtingen in!
Daarna was de middle class aan de beurt. We speelden “hat in the circle”. Het duurde lang voordat ze het snapten. We denken dat er nu nog steeds kinderen het niet snappen. De juf legde het zelfs uit in Luganda, de taal van de Ugandezen. Maar ondanks dat hadden de kinderen heel wat plezier. Ze zijn toch zo snel content en genieten van de kleinste dingen. We speelden nog music meastro en dat is een imiteer spel, dus ze moeten kopiëren dus dat ging super. Daarna was de voormiddag weer gedaan.
We begonnen aan de werkjes. Wendy en Jo werkten de poppenkast af en Katrien en Evi begonnen aan de leggers voor de kasten. Het was hard werken in de lekker warme zon!
Na de lunch namen we P4 en we speelden vicking kubb en baseball. De kinderen en de leerkrachten vonden het leuk. Dat bleek uit de talking stick die we na de spelletjes doen.
Na school trokken Jo en Evi naar huis om de poppenkastverhalen te vertalen en Katrien en Wendy bleven in de school om de leggers voor de spelotheek aan de muur vast te maken.
Vincent en Constance hielpen ons. Ze wilden eerst vanboven beginnen, maar Wendy zei hun dat het beter is om vanonder te beginnen omdat we dan niet moesten meten. Daar was dan ook al de eerste discussie. De Ugandezen wilden vanboven beginnen. Wendy hield voet bij stuk en we begonnen aan de onderste. J De tweede legger was weer een discussiepunt. Hoe ver moet die van de bovenste? Ze waren aan het meten met de hamer. Wendy en Katrien keken naar elkaar, niet te doen! Wendy had een idee om de gele jerry kannen nog nuttiger te maken. Ze nam er 2 en zette die op de eerste legger en zo had je de juiste afstand voor de 2e legger. Ze waren heel verbaasd dat een vrouw met zo een idee kwam. Grappig wel! Ik leerde hen een lesje J! Het was een heel leuke ervaring om samen met hen te werken. We hebben heel wat gelachen! We hebben ook nog plannen gemaakt voor het verder uit te breiden. Daar was weer een discussiepuntje! Na lang beraadslagen hadden we dan besloten om 8 leggers bij te maken en dat Vincent samen met Wendy morgen gaat winkelen. Want ze hadden ons naar het schijnt al in het zak gezet. Zo gaat dat hier in Uganda zeiden ze.
Toen we in de straat van Guido kwamen was er in de kindergarden(de kinderopvang) een man een schommel aan het maken van banden. Katrien zei dat we dat ook konden doen. We gingen naar de man en vroegen alle nodige informatie. Morgen komt hij naar de school om 3 schommels te maken, met een zeer goed mechanisme en dat voor 257000 shillings (78 euro). Ja we kunnen de prijzen nog steeds niet geloven! We mochten ook even een kijkje gaan nemen in de kinderopvang. Ja daar deden we nog meer ideeën op. De vrouw gaf ons alle nummers die we nodig hadden en gaf ons alle adressen waar we moesten zijn! Daar zag je weer de vriendelijkheid en behulpzaamheid van de Ugandezen. Wanneer we al de verhalen tegen Guido vertelden, was hij ook onder de indruk van onze connecties! Wij zijn goed bezig! Hihi
Wist je dat Evi verslaafd is aan choco pops?
Wist je dat ze te klein is om aan de kast te geraken?
Wist je dat ze vroeg om het te pakken voor haar?
Wist je dat we nee zeiden?
Wist je dat ze dadelijk een oplossing vond om er toch aan te geraken?
Wist je dat we haar dan toch maar hielpen, omdat het echt wel zielig was?
Wist je dat de leerkrachten een puzzel van 60 stuks en zelfs van 12 stuks niet konden maken?
Wist je dat Evi haar verslikt had in een chocopops?
Wist je dat we een soda kregen tijdens de lunch?
Wist je dat in Afrika heel veel Franse WC’s zijn?
Wist je dat Jo heel goed kan strijken?
Wist je dat hij dat doet om Jessica haar werk te verlichten?
Wist je dat Katrien een blaar heeft van 2 vijzen in te draaien?
Wist je dat ze hier met hun handen meten?
Wist je dat Constance de griep heeft en nog steeds happy en hard werkt?
Wist je dat ze er geen pillen voor neemt, maar enkele methodes heeft met verschillende vruchten?
Wist je dat Jo en Evi in recordtempo thuis waren?
Wist je dat het normaal een route van 25 minuten is en nu slechts in 15 minuten?
Dinsdag 19 juli
Vandaag kwam de man van de schommel naar onze ‘schommel’ kijken. Hij begon te meten en te noteren wat materiaal hij nodig had. Vandaag ging hij alle materialen kopen zodat hij zo snel mogelijk kon beginnen. Hij zou één week nodig hebben om de schommel af te maken.
Vandaag namen we middle class om het doorschuifsysteem uit te proberen. De leraren hadden zelf al vanalles uitgedokterd hoe ze dit gemakkelijker konden laten verlopen. Oplossing, ze wisselen even van klas. Babyclass is ingericht met ‘hoekjes/eilandjes’ en het is gemakkelijker om daar het doorschuifsysteem toe te passen. Je ziet kinderen echt genieten van hetgeen ze kunnen doen. Ik (Evi)en de anderen merken ook wel hoe moeilijk sommige dingen zijn voor hun. Zij leren via ‘copy and learn’ zonder concrete voorbeelden: zo weten de kinderen het woord ‘green’ te lezen, ze kunnen het ook uitspreken maar ze kunnen het niet benoemen. Groen kan dan plots rood, blauw en zelfs purper zijn! Ongelofelijk. Maar met onze spelletjes leren ze de kleuren benoemen en kunnen ze de woordenschat correcter en concreter toepassen.
Na middle class was topclass aan de beurt. Wij gebruikte hier ook het doorschuifsysteem maar omdat zij met minder in hun klas zitten en de wissel van klassen heel erg moeilijk zou zijn, besloten we de tafels en stoelen naar buiten te brengen. We creëerden eilandjes en speelden elk een spel waar de kleurenwoordenschat in aangebracht werd.
Om 11.30 gingen we naar P1. We deden hier ook een soort van doorschuifsysteem. De helft van de klas ging naar buiten om BINGO te spelen en de andere helft bleef binnen om samen met Wendy, Jo en mij, te puzzelen, domino en memory te spelen. Opvallend was dat ook deze kinderen weer geen actieve luisterhouding hebben. We moesten alles herhalen. Het matchen van een tekening met dominotekening, ging zeer moeizaam. Ze namen geen actieve spel – en denkhouding aan. Wendy merkte op dat de kinderen niet doorhadden bij het omdraaien van de memo – kaartjes (prenten naar onder) dat de tekeningen er nog steeds waren. Volgens hun waren de tekeningen verdwenen. De andere groep was aan het puzzelen met Jo, hij had hier ook zijn handen mee vol!
Wist je dat de juf er niet insloeg om een puzzel van 12 stukjes te maken!?
Wist je dat ze uiteindelijk toch memory en domino hebben kunnen spelen met veel hulp?
Wist je dat dit kleuters al kunnen?
Wist je dat leraren een puzzelcompetitie onder elkaar houden? (tegen een leerling)?
Wist je dat de leerling op dit moment nog steeds wint?
Woensdag 20 juli
Vandaag weer een intensieve dag, zoals de meeste dagen! We keken heel erg uit naar vanavond!
S’ avonds gingen we gingen naar een traditioneel dansoptreden. Onze taxi zou ons komen ophalen om 18.30uur. We werden geconfronteerd met de Afrikaanse tijd, de taxi kwam maar niet opdagen, minuten gingen voorbij. Uiteindelijk hebben we een andere taxi gebeld en zijn wij met een uur vertraging op onze bestemming aangekomen. De dansers waren al vollebak bezig. We hebben toch nog voldoende kunnen genieten van de dansen, de muziek en de kostuums. Het was weer een goed gevulde en leuke dag.
Wist je dat een aantal kinderen erin slagen om aan een honk te blijven staan terwijl ze eigenlijk moeten lopen?!
Wist je dat de Afrikaanse vrouwen op het einde aan het dansen waren met 9 kruiken op hun hoofd?
Wist je dat Katrien op het optreden naar voor mocht komen om te dansen omdat ze deze week verjaart?
Wist je dat we onder de indruk waren van al dat heupgewieg?
Donderdag 21 juli
Belgische feestdag!
Vandaag komen we aan in de school en onze flexibiliteit werd dadelijk op de proef gesteld. 2juffen van de kleuterschool waren afwezig en werd geen vervangschema gemaakt, zoals wij dit wel kennen. Dit maakt dat deze juf 3 klassen moet doen, in totaal ongeveer een 90tal kleuters. We besloten om onze planning aan te passen. Jo en Wendy gingen met topclass naar buiten om met de parachute te spelen. Katrien en ik trokken naar de babyclass met allerlei spelmateriaal en deden er hoekenwerk. Op deze manier werd de juf ontlast en kon er op een meer ontspannen manier lesgegeven worden.
De schommelman is vandaag begonnen aan het maken van de schommel. De juf is hier zeer blij mee alsook de kinderen. We kijken er al naar uit om de lachende gezichten te zien bij het gebruik van de ‘nieuwe’ schommel. Hij heeft een hulpje mee gebracht zodat het sneller zou gaan. Hij is er zelfs in geslaagd om de schommels in één dag af te werken! Woehoe! Wat zullen de kinderen morgen ogen optrekken bij het zien van hun nieuwe schommel. De man was zo vriendelijk om eveneens te wip te herstellen (ze blijft wel krakkemikkelig maarja, de kinderen hebben plezier).
Namiddag namen Katrien en ik P7. We speelden baseball (de vereenvoudigde versie!).Dit verliep zeer vlot. Ze werkten samen, hadden inzicht in het spel. Een aangename verandering! Na de baseball leerde Katrien de groep het liedje en dansje ‘Katafly’ aan. Een schot in de roos. Ondertussen waren Jo en Wendy bezig met het verstevigen van het rek in de leraarskamer.
Na dit gingen we naar huis om ons klaar te maken voor de receptie bij de ambassadeur thuis.
Wist je dat we met een andere Belg meereden naar de receptie?
Wist je dat ons project belangstelling kreeg?
Wist je dat Guido en een andere mevrouw een plan aan het maken zijn om dit verder te zetten via eventuele fondsen?
Wist je dat deze mevrouw maandag komt kijken naar ons project?
Wist je dat de schommel slechts 78euro kostte, werkkracht inbegrepen?
Wist je dat we veel hapjes kregen?
Wist je dat we blonde leffe en hoegaarden konden drinken?
Wist je dat we de brabaçonne in de drie landstalen hebben gezongen?
Wist je dat er Belgische muziek gedraaid werd?
Wist je dat er ongeveer 200 Belgen in Uganda wonen?
Wist je dat we nog 10 planken (rekken) in de leraarskamer gaan zetten?
Wist je dat de school nooit op dit idee is gekomen om het overzichtelijker en minder rommelig te maken?
Vrijdag 22 juli
’s Morgens zijn we naar een markt geweest, die oorspronkelijk langs een spoorweg lag, maar net vandaag verhuisd is naar een andere plek. Hierna zochten we naar een winkel die plastieken stoeltjes verkocht. We werden van hot naar her gestuurd. Gelukkig hadden we Sadra meegenomen en zij zorgde ervoor dat we uiteindelijk op de juiste bestemming geraakte. We hebben heel wat gekocht: plastieken stoelen voor onze ‘buitenklas’, doosjes om puzzels en andere materialen in te stoppen.
Via deze weg willen we toch ook graag onze families, collega’s, vrienden, sympathisanten, … bedanken voor het kopen van cupcakes, snoepjes, wafels, voor het toestoppen van geld of speelgoed,… Dit geld een materiaal komt zeer goed van pas, zoals jullie zien wordt het volledig geïnvesteerd in de school. Het geld wordt zowel gebruikt voor de aankoop van spelmaterialen als voor structurele aanpassingen (zoals opbergsystemen voor het spelmateriaal, de schommel terug in orde maken,…); We danken jullie hier allen voor! Dit maakt het werk wat we hier doen, een stuk gemakkelijker!
Verder naar het dagoverzicht van vrijdag terug J ! Onze connecties werken hier op volle toeren, zo kwamen we vrijdagmiddag iemand tegen die we donderdagavond op de Belgenavond ontmoet hadden. Beiden moesten nog gaan lunchen dus besloten dit maar samen te doen.
Na de lunch was het grote moment aangebroken, we werden op school verwacht voor het dansfeest! De wand tussen 2 klaslokalen was weggeschoven, banken stonden in een u-vorm en overal zaten kinderen langs de rand! De intrede kon beginnen, de leraren en ook wijzelf kregen strooien rokjes omgebonden en al shakend gingen we de klas binnen. De kinderen gingen uit het dak bij het zien ons (‘de muzungu’s die dansen’). Nadien werden wij ook getrakteerd op de traditionele dansen van de kinderen. Volledig onvoorbereid moesten wij enkele vormen van dansen van België laten zien … Ja gemakkelijker gezegd dan gedaan zonder muziek. Onze brain ging vollebak brainstormen en wij kwamen uit met 3 dingen: house (Bonsaï), de vogeltjesdans (we hebben de leraren mee laten doen) en de Marie-Louise. De kinderen lagen plat van het lachen op dat moment.
De klas van P7 stond buiten te wachten tot ze plots Katrien en mezelf (Evi) riepen. Ze wouden graag aan de school laten zien wat ze geleerd hadden in ons uurtje. Katrien leerde de kinderen namelijk de dans en het liedje aan ‘Katafly’. Ze vonden het geweldig! Na een slot werd deze namiddag afgesloten, het was ondertussen al bijna 17.00uur geworden en tijd om naar huis te gaan. We wandelen met enkele kinderen mee die onze route ook elke dag moeten doen. Hier aangekomen overliepen we even het verloop van de dag. Jo en Wendy besloten om er nog op uit te trekken terwijl Katrien en ik een rustige avond hielden met muziek, kruiswoordraadsels en een goed boek.
zondag 17 juli 2011
Weekendje Jinja
Vrijdag namiddag was het zover, we vertrokken met ons taxibusje richting jinja. We reden voorbij Kampala en ineens kwamen we in een groene wereld terecht. Plantages, vlaktes, heuvels, zelfs een authentiek regenwoud kwamen we op onze weg tegen. De geur en het beeld veranderde naarmate we verder van kampala weg gingen. Toen we halverwege even aan de kant gingen, werd de auto omsingeld door een bende verkopers. Iedereen die sliep was meteen wakker. Satékes, kip op een stokje, gebakken bananen, soda’s,… ,alles wat we maar wilden, werden tegen het raam geduwd. Sommigen waren blij dat hun raam niet open stond. Het was wel lekker ;-)
De trip ging verder naar een dorpje, waar de mensen tussen de maisplanten leefden. We staken een spoorweg over en daar was het dan, kingfishers safariresort. Mooi!!!!! Leuke hutjes, veel groen, knap uitzicht op het victoria meer en een prachtig zwembad. Nadat we de kamers hadden gecheckt, werd het zwembad meteen uitgetest! Laat de rust beginnen!
Het eten was er overheerlijk, toch anders dan het lokale voedsel. En de dag werd afgesloten door een heerlijke ananascocktail (zie foto’s!) voor ongeveer 4euro!
Zaterdag moesten we er vroeg uit. Om 8 uur kwam de bus van explorers rafting ons oppikken, voor een dagje raften op de Nijl! Spannend wel , we kregen een reddingsvest en een helm. Deze werden heel goed gecontroleerd. Jammer dat Evi echt wel een klein hoofdje heeft! Haar helm viel bijna van haar hoofd. Ze was dus helemaal niet meer gerust! Bang dat ze had J. Na de briefing had iedereen schrik, ja hun uitleg stelde niemand gerust! Toen gingen we het water in, 2 jonge Hollanders vergezelden ons. Alle mogelijke situaties werden op het vlakke water gesimuleerd. Paniek bij Evi, maar de rest was daarna wel geruster. Op naar de eerste rapid! Wendy was er van overtuigd dat we niet gingen omkieperen en gelijk kreeg ze. Geen enkele keer omgeslaan! We zijn gewoon goed! Alex (onze gids) deed sommige rapids enkele keren opnieuw en zelfs toen kantelden we niet. We deden een rapid 5 (Evi niet, die zat in de safetyboat J met 4 andere meisjes omdat ze de easy one wou nemen). De laatste rapid heeft onze gids ons express om doen slaan. Ja toch wel een ervaring. Jo, Katrien en Evi deden een titanicske (Juist), Wendy, Anne en Arjen sprongen er maar gewoon uit (fout)! Evi, katrien en jo zaten dus onder de boot en kregen de boot enkele malen op hoofd. De gids gaat dan zo snel mogelijk op de boot staan en luistert of er iemand onder de boot zit. Ze kwamen er onderuit en draaiden de boot terug juist, maar ze hadden het touw niet vast dus hup de rapid in!. Ondertussen zat Wendy en de Hollandse crew in de versnelling. Op je rug gaan liggen, benen omhoog en uw mond NIET open doen. Niet gemakkelijk, maar we leven nog. Wat een ervaring! Zalig!
Aangekomen, kregen we een zeer lekkere BBQ! MMMMM dat ging er heel goed in! Daarna terug naar de resort. Omdat Guido toch wel een beetje ongerust was over ons raftingsavontuur, stuurden we hem een leuk berichtje: “We zitten in de auto; op weg, we komen net van het ziekenhuis. Evi heeft hare pink gebroken, jo zijne teen, katrien hare bril is gebroken en ik ben helemaal Ok! J”
We dachten wel dat hij het door ging hebben, maar niets was minder waar. Hij had zelfs Sadra al opgebeld! J Oeps! Deze dag kon nu zeker niet meer stuk.
Vandaag hebben we genoten van de natuur en de winkeltjes.
De lokale winkeltjes hebben vandaag heel wat winst gemaakt! We kochten er op los. Evi haar juwelen, Wendy haar instrumentjes, Jo zijn postkaarten en Katrien haar originele attributen.
Nog rustig wat gegeten, een waterval gaan bezichtigen, katrien heeft lokaal gedanst en hup naar huis, waar we de voorbereidingen voor morgen treffen. Katrien maakte pannenkoeken en wij probeerden een plaats te geven aan alle gekochte materialen.
Wist je dat er maar 1 spoorlijn voor import en export is, die van Kenia naar Uganda
Wist je dat Evi na een halve raften eindelijk geen schrik meer had
Wist je dat Evi haar groepsgenoten, haar schrik, hebben mogen bekopen met veel ‘gezaag’
Wist je dat Wendy één keer perongeluk uit de boot viel toen ze leuk aan het vissen was naar een algje.
Wist je dat onze gids ons liet zwemmen in de stroming, zeer leuk!
Wist je dat we zelfs als enige een extra stukje water hebben gezien
Wist je dat de gids dacht dat Evi dood kon gaan, toen ze haar puffer overhandigde?
Wist je dat de gids tegen Evi zei “You shouldn’t be here!”
Wist je dat Jo als gek begon te peddelen als de gids zei: “Harder”
Wist je dat we op het einde nog maar 3 van de 7 peddels hadden?
Wist je dat we allemaal heel hard verbrand waren? Lang leven aftersun SOS
Wist je dat Evi zonnecrème van een gids op haar hoofd kreeg?
Wist je dat Katrien haar zelfgemaakt brilkoordje heel goed heeft gehouden?
Wist je dat er zelfs mayonaise was op de BBQ?
Wist je dat er luide Amerikaanse meiden op de bus zaten?
Wist je dat Jo hierdoor weer succes had?
Wist je dat we ook rond een waterval moesten stappen om dat die te gevaarlijk was?
Wist je dat op blote voeten wandelen pijnlijk is!
Wist je dat we lekkere ananas en koekjes kregen op de raft?
Wist je dat de nijl de gevaarlijkste rivier is om te raften?
Wist je dat onze stukken krokodilvrij gehouden worden?
Wist je dat Wendy een djembé heeft gekocht?
Foto's volgen nog!
Wist je dat Wendy een djembé heeft gekocht?
Foto's volgen nog!
Update van vorige week :)
Hier zijn we terug!
Het was het weekje wel met weinig vrije tijd 's avonds.
De foto's zijn te vinden: https://picasaweb.google.com/115007238699272585631/13juli?authkey=Gv1sRgCP6orMjktJa0Tw
Het was het weekje wel met weinig vrije tijd 's avonds.
De foto's zijn te vinden: https://picasaweb.google.com/115007238699272585631/13juli?authkey=Gv1sRgCP6orMjktJa0Tw
We gaan beginnen met dinsdag 12 juli.
Voor de middag hebben we in de nursery school voortgedaan met de initiatie van de puzzels, memory en blokjes. De kinderen van de 2e en 3e kleuterklas konden op hun beurt er kennis mee maken.
Na weer een lekkere maaltijd, konden Jo en Katrien starten bij het 4e leerjaar. We splitsten deze groep in 2 en deden bij één groep viking Kubb en bij de andere groep de parachute.
Evi en Wendy gingen op zoek naar gebruikte banden. Dit leek echter niet gemakkelijk, want wanneer kunnen de Oegandezen een band niet meer gebruiken? We gingen elke garage af. 10.000 schilling was het eerste bedrag, het andere was 5.000 Schilling. Dat was al beter! Tevreden gingen we terug naar de school. Plots werden we tegengehouden door een andere garagist. U zoekt naar banden? Euh ja, hoe weet gij dat dachten we! J dus ja we moesten lager dan 5000 schillings gaan en we hebben er daar voor 4000. Nog beter!
Daarna begonnen we aan het verven van de poppenkast. Lekker gezellig en ontspannend in het zonnetje.
’s Avonds hebben we een Belgische avond gehouden samen met Sadra.
Poetenstoemp (wortelstomp) met spek op Evi’s wijze! Mmmm! En als dessert een stuk chocolade en speculaas!
Woensdag werden we uitgenodigd op de school van Lydia haar tante. We werden afgehaald door de chauffeur van de school in Afrikaanse tijd J
We waren heel nieuwsgierig naar het reilen en zeilen in dit schooltje. Na een lange drukke rit kwamen we aan in Chengella. We zagen een kleurrijk schooltje met prachtige muurschilderingen. We werden vriendelijk ontvangen en mochten dadelijk een kijkje gaan nemen in de klassen.
Ze hadden mooie tafels, stoelen, kasten, mooie kleuren. Een heel groot verschil. Hun methode van lesgeven is ook anders. Hun doel is dat de kinderen leren nadenken; al spelend dingen leren. Er was speelgoed en didactisch materiaal. Natuurlijk niet zoals bij ons, maar in vergelijking met de school waar wij werken is er een groot zichtbaar verschil. Wat wel hetzelfde is, is dat ze leren schrijven en lezen in de kleuterklassen, hoeken zijn er ook niet zichtbaar. Maar de kinderen mogen er kind zijn, dat is meer dan zichtbaar! Het kan dus ook anders, maar hoe komt het dat onze school dat niet kan?
Er moet nog veel gebeuren in onze school.
Na enkele banana songs gingen we richting Kampala city.
Daar was het weer druk, eerst ons buikje vullen met local food. De één vulde het al meer dan de ander. Local food blijft voor sommige toch niet lekker! J
We moesten om 2PM bij de ambassade zijn voor een gesprek. We legden ons projectje wat uit en kregen wat meer uitleg over de werking van de ambassades.
’s Avonds gingen we naar een bandje kijken. Het was gezellig en we genoten van een bbqke.
Donderdag speelden we kringspelletjes met iedere klas van de kleuterschool. Het ging niet goed in de babyklas, die kinderen kennen wel echt geen afspraken. Ze lachen je gewoon uit in je gezicht. Kinderen kennen geen spelcultuur en zijn zeer individualistisch. De andere klassen gingen beter. Zelfs de juf van de middle class wou het zelf eens uitproberen. Dat was dan weer een tegengesteld gevoel! Leuk van haar! En we zijn goed bezig. J
Namiddag hebben Evi & Wendy de handen uit de mouwen gestoken en hebben ze de kapstok van de ‘babyklas’ afgemaakt. Op deze manier kunnen de boekentassen worden opgehangen in plaats van achteraan in de klas op een hoop te worden gesmeten. Wendy en Evi gingen naar de babyklas om de kapstok te installeren. Leerkrachten waren zeer enthousiast! Nu we het goede ritme en de positiviteit van de juffen meehadden, besloten we om de klas ook te transformeren. Alle rommel (en dit was er wel wat) naar buiten. De wip die zeer gevaarlijk in de klas lag, hebben we getransformeerd tot een rek. Onder de rommel kwamen ook nog enkele stoeltjes tevoorschijn en wel 50 borstels om de vloer te vegen. Wat moet een mini-klas toch met zoveel borstels? Het eindresultaat mag er wezen, we zijn er nog niet maar de bankjes staan in mooie eilandjes. Elk kind kan nu op 1 stoel zitten.
We gaan ook nog een rek (een plank) maken voor tegen de muur waar alle bekers op kunnen staan, zo blijft het overzichtelijk. De juffen van de andere kleuterklassen willen ook graag een kapstok in de klas, ze zijn zelfs bereid om enkele posters (die met lijm opgehangen zijn tegen de muur) op te offeren om toch maar een kapstok te krijgen J.
We hebben vandaag ook weer een ongelofelijke ontdekking gedaan, wat we ook weer niet begrijpen. De wereld kan soms toch fout in elkaar zitten. De kinderen (die het thuis meestal niet breed hebben) worden gevraagd om 1000shilling mee te brengen om de bouw van het huis van de priester te financieren. Met dit geld wordt er cement aangekocht. Wetende dat de priester, een huis heeft is en geld vraagt aan de leerlingen zorgt weer voor een kleine frustratie in elk van ons.
Na school hebben we de leerkrachten getrakteerd op een soda en een festijn van chocolade en speculaas, dit alles gecombineerd met een spel Viking Kubb. Het bracht heel enthousiasme mee. Leerkrachten en directies gingen uit hun dak en beleefden samen met ons een zeer leuke avond. Bij het afscheid hebben we nog een hele fotoshoot gehouden. Afrikanen houden ervan om op de foto te staan. Zo moesten de smallen, de gemiddelden en de bredere samen op de foto J. Een foto van het hele team, een foto met de directeur en zo bleven we maar bezig. Na dit begon onze tocht van 30 minuten naar huis. Aangezien het hier donker rond 19.00u besloten we toch maar onze fluovesten aan te doen om ervan zeker te zijn dan ze ons zouden zien in het donker. Het verkeer raast hier namelijk door de ‘straten’ en voetpaden kennen ze niet.
Vrijdag, kerkdag. Het was weer een dienst die niet te begrijpen valt, in de zin van dat de juffen van de nursery school (kleuterklassen) moesten bewijzen dat ze de kinderen, het onze – vader hadden aangeleerd. Om beurten moesten er kinderen naar voor om het op te zeggen. Indien het niet lukte, lachte de hele kerk hiermee … ongelofelijk zielig! Daarna moesten ze ook nog bewijzen dat ze de kinderen liedjes over Jezus aanleren.
Na de viering trokken Wendy en Evi erop uit. Zij gingen alle materialen aankopen die ze nog verder nodig hadden om een rek te bouwen en de poppenkast af te werken. Wat een onderneming. We zaten op een barkruk te vertellen wat we nodig hadden en wachten geduldig af. Alles gebeurt namelijk op afrikaans ritme.
Ondertussen waren Jo en Katrien druk bezig met P3. Jo vertelde een verhaal terwijl Katrien enkele expressiespelen deden. Onze dag eindigde al vroeg in de middag want we werden opgepikt om 13.30u met een busje. Deze bracht ons naar Jinja, waar we tevens vele avonturen beleefden.
Wist je dat 1 euro, 3300 shillings is, ondertussen 3420 J
Wist je dat “Afrikaanse tijd” met een uur vertraging aankomen betekent.
Wist je dat Lydia ons helpt met onze administratie.
Wist je dat de priester een hippe zonnebril heeft
maandag 11 juli 2011
Back tot Business
Na een nachtje vol met lokaal lawaai (fuifjes, gsmklinkende vogels, het vogeltje dat denkt dat ze een aapje is en zoveel meer), maakten we ons klaar om aan de slag te gaan bij de 4 en de 5-jarigen.
We verwachtten vandaag hoog bezoek van de ambassade maar daar kwam een heupje (de meneer heeft zijn heup gebroken) tussen en ging het bezoek niet door. Jammer want de school en ook wijzelf keken er naar uit. Maar uitstel is geen afstel. We trekken zelf naar de Ambassade!
Vandaag ging Wendy niet mee, ze ging shoppen voor materiaal om de poppenkast verder af te maken en ze ging ook op zoek naar een houten lat om een kapstok te maken om de rugzakjes op te hangen. De boda boda vriend van Sadra leidde haar naar de juiste winkels.
In de kleuterschool gingen we na de assemblie aan de slag met de puzzels en blokken. We leren de leerkrachten werken dmv een doorschuifsysteem.
Het spelletje van de memory werd uitgelegd en gespeeld. De middle class was ook heel enthousiast.
Maar het is opmerkelijk dat ze geen sociale vaardigheden hebben. Het is voor hen gek dat je hen vragen stelt en dat er interactie is.
De kinderen geraken meer en meer aan ons vertrouwd en kunnen onze namen al heel goed uitspreken.
Tijdens de middag keken we uit naar de bonen ;-) maar!!! Er waren andere gerechten aan toegevoegd. Namelijk komkommers met ajuin, eggplants (kleine courgettes), spaghetti, rode bonen, posho (ingedikt maîsmeel) en matoke (bananenpuree). We konden kiezen wat we aten dus voor sommigen was het een beetje feest. J We spoelden alles door met een lekker fruitsapje, vers van de pers. Het fruit komt van de bomen die op de speelplaats staan.
Namiddag gingen Evi en Wendy aan de slag, ze verfden de eerste laag verf op de poppenkast. Vincent (leerkracht) kwam heel graag helpen!
Katrien en Jo speelden spelletjes met p3. Katrien vicking kubb, terwijl Jo alles kon geven met de parachute.
De kinderen waren zeer enthousiast en deden volop mee, ook de leerkrachten. Ze willen zelfs vicking kubb eens spelen, alle teachers en wij samen! Dat wordt tof! De battle zal donderdag om 17u doorgaan.
Bij de parachute ging het soms moeilijk, zo zie je dan ook weer dat de kinderen geen spelervaring hebben. Wanneer we wilden stoppen, konden ze er niet vanaf blijven. Ze deden maar door. Dus moesten we ons wat boos maken. Dan zie je die lachende gezichten veranderen. Jammer, maar dat hoort er nu ook eenmaal bij. Dat moeten ze ook leren.
Evi en Wendy gingen naar de directeur, ze gingen vragen of er een plaats vrij is voor de spelotheek.
Hij was in het begin heel strak, hij vond dat de kleuterschool goed was, maar nu was hij zeer positief. Evi en ik waren verrast. We zeiden dat alles van ons blijft, maar dat we een soort bibliotheek gingen maken. Dat de juffen een spel konden lenen. Hij vond het goed en dat we dan ook een bibliothecaris moesten hebben. Hij dacht na over de plaats voor de spelletjes en hij zei dat we het lerarenlokaal konden herinrichten. Dat wordt een hele klus! Dat lokaal wordt gebruikt om alle rommel in te duwen. Dus dat wordt nog leuk! J Het is wel goed dat hij zijn visie al wat aangepast heeft. Ik denk dat alle lachende gezichten en het plezier van de kinderen (en leerkrachten) hem heeft overtuigd. Maar het zal ook wel iets te maken hebben met de lokale concurrentie van de andere scholen. We gaan woensdag trouwens op bezoek in een andere school!
Na de school kwamen Lydia en haar vriendin ons helpen met de vertaling van de spelletjes. We gaan er een boekje van maken, zodat de leerkrachten erin kunnen kijken en het zich terug herinneren. We hadden een leuk gesprek met hun. Ondertussen waren Jo en Guido naar de winkel… dat beloofd! ;-)
Wist je dat Constance prachtig aan was vandaag?
Wist je dat ze dat allemaal zelf maakt?
Wist je dat de teacher van p2 popjes maakte van bananenbladeren?
Wist je dat Jo en Guido dat toch wel goed gedaan hebben?
Wist je dat uit eten gaan goedkoper is dan zelf je potje te maken?
Wist je dat hier heel veel keuze is uit verschillende restaurants?
Wist je dat we gisteren de gecko wel nog zagen?
Wist je dat dat vandaag weer niet het geval is? Foto's volgen nog!
Wist je dat er nog lijfstraffen bestaan in de school????????? L
zondag 10 juli 2011
Get refreshed @ the weekend
Op zaterdag sliepen we allemaal uit van het nachtje stappen en namiddag vertrokken we op de boda boda (taxibrommer) naar de markt. Dat was weer een unieke ervaring met veel spanning en avontuur. We zaten met twee op één boda boda. Dit is eigenlijk niet toegelaten. Aan een drukke rotonde werden we bijna tegengehouden door de politie. (Ja, ook hier zijn de politie streng!).Verkeersregels kennen ze hier niet. We cheesen tussen auto’s door met de brommertjes, zonder helm of andere bescherming! Toch was dit avontuur het zeker waart om over te doen. We houden van rijden met de boda – boda’s. Sadra nam ons mee naar het hartje van de markt ‘Owino’. Niet te geloven dat er zoveel kotjes, barakken en togen bij elkaar kunnen staan met zo een smalle tussendoorgang (diëten is hier een must). En dan nog eens honderden en honderden mensen die kopen, verkopen, slapen, eten, rondrijden , muzungu’s aanraken…..Katrien vond alvast haar smaak en kocht een kleedje in Afrikaanse stof. Gelukkig hadden we Sadra bij ons, want anders raakten we ongetwijfeld verdwaald in deze grote menselijke mierenhoop. Het zag er letterlijk en figuurlijk zwart van het volk.
Op zondag bezochten we een gospelkerk. Katrien haar verwachtingen wat betreft eucharistievieringen werden nu wel ingelost, ze kon naar hartenlust meezingen en –dansen. ’s Namiddags deed iedereen het wat rustig aan, om dan tegen de valavond (dus 18 uur) naar de stad te trekken voor een lekker hapje. Nog vlug wat samen overleggen en voorbereiden en op die manier zijn de batterijen weer opgeladen voor een nieuwe week.
Wist je datjes:
Wist je dat Katrien een boon had voor één van de boda boda chauffeurs en hem een veel te grote fooi gaf!
Wist je dat Evi een privébedrijf wil oprichten, boda boda touring guides;
Wist je dat Katrien goed kan afpingelen, haar kleedje koste eerst 30.000 shilling, ze kreeg het voor de helft.
Wat is het toppunt van durven? Een scheet laten als je de diarree hebt.
Wist je dat Jo zijn Engels zeer verzorgd is.
Wist je dat we via het internet premiejagers spelen?
Wist je dat we gisteren een uur hebben gesuggeld om een fles (uiteindelijk slechte) wijn open te krijgen.
Wist je dat Ugandezen geen verkeersregels kennen maar toch nauwelijks ongevallen kennen?
Wist je dat Ugandese lollies (aardbeismaak) naar koffie en room proeven … ieuw!
Wist je dat Evi & Wendy de lolly toch hebben opgegeten.
Wist je dat blanke mannen niet in de ogen van bepaalde Ugandese vrouwen mogen kijken anders heb staan hun ogen de hele avond op je gericht… Guido en Jo moeten de knappe vrouwen letterlijk van hun lijf afslaan.
Wist je dat Wendy ook wel aandacht wil van een vrouw?
Wist je dat Evi vergeet waar ze haar dingen legt?
Wist je dat ze kinderkopjes hier letterlijk nemen! --> zoek de foto!
Wist je dat Katrien in de tent slaapt?
Wist je dat de groep uit een knappe, een papa, een sissy, een natuurvrouw, een rustige en een stoere bestaat
Wist je dat we gecko-specko vandaag niet zagen :-(
Wist je dat Wendy daar heel verdrietig om is?
Voor foto's (9juli): klik hier: https://picasaweb.google.com/115007238699272585631/9Juli
vrijdag 8 juli 2011
Rollercoaster van emoties.
Vandaag moesten we om 8 uur in de school zijn. Het was de mis. Netjes aan, rokjes, kostuumpje! De mis was niet zoals verwacht en leek jammer genoeg op die van bij ons. Wat wel kippenvel gaf was het koor. De kinderen van p5 en p6 zongen samen met Constance (de onderdirecteur).
Na de mis gingen we naar de kleuterklassen , we gingen het stapje verder proberen. De banken in de klassen kunnen niet weg. Dus probeerden we 3 verschillende materialen aan te bieden met de infrastructuur die ze hebben. Het was een groot succes. De kleuters waren enorm stil en heel hard betrokken. De juf van de klas was rustig en toen we vroegen wat ze er van vond, was ze enthousiast. Ze wou toch nog af en toe het speelgoed uit het kind haar/zijn hand nemen en het op haar manier uitvoeren, maar we vertelden dat het kind het wel op zijn/haar manier zal vinden. De kinderverzorgster was positief, ze zei dat ze de kindjes nog nooit zo blij had gezien. Katrien ging om de beurt de andere klassen aflossen zodat de andere juffen ook eens konden komen kijken. Ze vroegen wat het was, ze kenden het niet. Iets later was het pauze, de juffen namen de plastieke zakken om buiten te kunnen picknicken. De juf van de top class vroeg zelfs of ze het materiaal ook eens kon gebruiken.
We kunnen wel zeggen dat het een heel positieve dag was. We hebben ons harde werk beloond met een half dagje vrij te nemen. Het is niet te geloven hoeveel energie dit werk uit je trekt. Maar ik denk dat dat komt omdat er ook veel emoties bij komen kijken.
Namiddag verwenden we ons zelf met een zwembadbezoek. Lekker zonnebaden, je moet weten dat het hier altijd gemiddeld 28 graden is. En het deed heel goed! Erna pizza gaan eten en om 9 PM gingen we op stap samen met Sadra en Constance. We kwamen om 4 AM terug :-D
Weetjes:
Wist je dat Evi bijna in de goot had gelegen?
Wist je dat Katrien echt in de goot heeft gelegen?
Wist je dat we een persoonlijke taxi hadden voor 6 personen voor 90.000 schilling van 9 PM tot 4 AM ? (tel het maar uit J)
Wist je dat Wendy 10 koeien waard is?
Wist je dat Evi bijna een zwartje was?
Wist je dat Jo heel veel succes heeft met de vrouwen?
Wist je dat alcohol redelijk op je darmen slaat?
Wist je dat touch your tights op tachiata lijkt?
Wist je dat Europese mensen naar dancings gaan in hun pyama?
Wist je dat het geheim is dat Constance mee op stap is geweest?
Wist je dat twee cola’s, een Tusker en 3 barcardi ice’s in Afrika een 18.000 schillings kosten (6 euro)?
Wist je dat de tijd hier ongelooflijk snel gaat?
Wist je dat we al wat bruin beginnen te lijken?
Wist je dat de zon al ondergaat om 19u en tegelijk de maan opkomt?
Wist je dat het pikdonker is om 19.30 en dit het hele jaar rond?
Wist je dat de sterren hier hetzelfde zijn als in België?
Wist je dat we veel succes hebben bij de plaatselijke mannen en zelfs bij de Aziatische mannen
Wist je dat ze ons, muzungu’s, graag aanraken?
Wist je dat we een huisdier hebben? een gecko
Voor de foto's: https://picasaweb.google.com/115007238699272585631/8Juli
Voor de foto's: https://picasaweb.google.com/115007238699272585631/8Juli
donderdag 7 juli 2011
een dag vol emoties
Gisteren keek ik (Wendy) naar al het speelgoed, wat was het veel. Heel veel, waar gaan we dat kunnen zetten? Gaan ze het kunnen gebruiken? Gaat het niet verloren? Wat een zonde zou dat zijn!
Guido vertelde laatst dat hij al eens wat speelgoed gaf, maar daar zag je al niets meer van. Verkocht? Gestolen? Stuk gemaakt? Toen had ik ineens het idee om een spelotheek te maken van al die materialen zodat de juffen in de school materialen kunnen lenen en ze moeten er ook zorg voor dragen. Zou dat geen goed idee zijn? De anderen waren dadelijk zeer enthousiast. J deelproject nummer 2!
Deze dag in de kleuterschool was aan de ene kant fun en aan de andere kant heel zwaar.
Jo en ik (Wendy) leerden de juf en de kinderen spelen met puzzels. Ze kenden het niet, straf eh! Het was heel leuk voor de kinderen, je zag dadelijk die succeservaring. Maar ook de juf was enthousiast. Ze wou natuurlijk het kind dadelijk helpen, maar we probeerden haar te laten zien hoe je het ook op een andere manier kon doen. Terwijl we rustig buiten met een groepje buiten aan het puzzelen waren, hielden Evi en Katrien de klas bezig. Dat was een ander paar mouwen. Een verhaal vertellen op een stoeltje achter een bank… Niet gemakkelijk! Dus Katrien en Evi hadden het idee om de klas te veranderen, de bankjes herschikken, niet allemaal op een rij. Het was aangenamer. Dan Mochten ze voor het eerst kleuren! Sommige kleuters (2,5 jaar) begonnen letters op te schrijven! Hallo! Letters! Wanneer Katrien en Evi vertelden dat ze alles mochten doen wat ze wilden, begonnen de gezichtjes te veranderen in pareltjes en ze kribbelden er op los. Daarna zagen Evi en katrien geen enkel lettertje meer! J
Toen de juf terug binnen was zette ze de banken niet allemaal terug! Waauw! 1 lijn banken en de rest stond in groepjes! Yes! We hebben iets bereikt! De juffen zijn zeer enthousiast! En dat helpt ons ook wel. Want je wilt hier zoveel helpen en veranderen dat het onmogelijk lijkt. En dat werkt voor onze groep demotiverend.
Op naar de lagere school. 1e leerjaar en 2e leerjaar. 57 en 48 leerlingen! Geen enkele afspraken en nog geen enkel spel gespeeld, je kan je wel inbeelden dat het redelijk vermoeiend ging. Met handen en voeten uitleggen waarover je niet over de lijn mocht, met handen en voeten voordoen, met handen en voeten zweten en afzien in de zon J. Wat een grote klassen! Niet te doen. Maar op het einde van de lessen konden ze het spel. We waren kapot, maar het was wel gelukt. Herhaling zal dat bevestigen.
Na de middag hadden we de oudsten! We speelden trefbal. Wat een enthousiasme, ik verloor me volledig in het spel, samen met de kinderen! Waauw, zo merk ik toch wel weer dat ik zeer competitief ingesteld ben door mijne basket. J toen ik vertelde dat ik basket deed vonden ze me best cool ;-) De kinderen vonden het spel geweldig. Het is een zeer moeilijk spel, maar door de super uitleg van Evi en Jo ging het spel gelijk niks! Katrien en ik waren net iets te enthousiast om het spel rustig uit te leggen. Hihi een mooi einde van de schooldag.
Daarna gingen we naar de winkel van Guido en naar een schooltje kijken in een slum. Ongeveer 65% woont in Uganda in een slum. Guido zijn winkel hangt vol met leuke 2e handse kleren.
Daarna gingen we samen met Sadra naar de slum. Waauw, elk blij gevoel in me veranderde in iets negatief. Wat een huisjes, zo klein, op elkaar. Tussenin een gootje, steegje, kinderen, boda boda’s. We wandelen tussen het vuil en kwamen in het schooltje, het was verschrikkelijk om te zien. Niet te omschrijven! Even moesten we heel hard slikken!
dinsdag 5 juli 2011
De ontmoeting met de school
Vandaag was het grote moment aangebroken. Om 10.00uur hadden we een afspraak met de headmaster of de school waar we 4 weken gaan werken. De gastvrijheid is opvallend en bezorgde ons een 'kippenvel - moment'. De hele school wachtte ons op na het gesprek met de headmaster. Ze stonden er in mooie rijen langs elkaar en trakteerden ons op een muzikaal intermezzo, zo zongen ze het schoollied, het Kansanga lied en het Ugandalied.
Vervolg splitsten onze wegen, zo trokken Wendy en Jo naar de 'Nursery school' of bij ons de kleuterklassen. Ogen vielen open bij het zien van deze klassen. Elke ruimte werd benut voornamelijk door banken en kinderen. De kinderen in het 1e kleuterklasje zitten met maar liefst 40 in een klasje, een miniklasje. Kleuters moeten voornamelijk lessen - woordjes - cijfers en zelfs sommen opdreunen om hun klaar te stomen voor het examen om naar het eerste leerjaar te mogen gaan. kleuters gaan hier naar het 1e leerjaar met alreeds de kennis en de vaardigheden om te schrijven - lezen en rekenen. Ze kennen weinig spelmomenten en laten de kinderen maar weinig kinds zijn. Dit onderdeel zal ook onze grootste doelstelling zijn:
Katrien en Evi zijn op ontdekking geweest in het 1e leerjaar. Hier kregen we een vuurdop want we mochten al onmiddellijk lesgeven. Volledig onvoorbereid hebben we inspiratie gehaald uit het huiswerk en de poster die ophangt aan de muur. Het ging vlot, de vuurdoop was voorbij.
s' Middags hebben wij kennis gemaakt met het plaatselijke eten: kidney bonen en ingedikt maïsmeel. Voor de één al wat lekkerder dan voor de ander.
Namiddag hebben we nog wat lessen gevolgd en hebben Wendy en Evi de plaatselijke flora moeten proeven in de biologieles. Nu weten we dat aloë vera niet lekker is maar wel goed om thee van te zetten als je malaria hebt.
Verder hebben wij ook massaspel gespeeld. We begonnen met 1 klas een spel buiten te spelen en plots kwamen de kinderen als paddestoelen uit de grond. De klassen stroomden leeg om mee te spelen. Hierover moeten we morgen best afspraken maken als we willen dat dit niet steeds gebeurd. De kinderen genoten enorm van de aandacht.
De doelstellingen voor ons verder verblijf zijn:
De kleuterschool (in de voormiddag met ons 4)
- laten kennismaken met de poppenkast
- laten kennismaken en het gebruik aanleren van de meegebrachte materialen
- laten ervaren van een kringgesprek
- laten ervaren met het gebruik van versjes
- laten ervaren met het gebruik van een daglijn
- kennismaken met hoekenwerk
- buitenplaats nuttig laten gebruiken.
De nadruk ligt om de kinderen meer betrokken te laten worden met schoolsysteem. De 'leerinhouden' liggen vast en daar kunnen we in 4 weken toch niets aan veranderen;
De lagere school:
- laten ervaren met sport en spel
- laten ervaren met muzische vorming
De leerinhouden zijn min of meer hetzelfde als bij ons. Opvallend was de discipline en het enthousiasme in de klassen. Leerkrachten stralen, kinderen stralen en er wordt op een plezante manier lesgegeven in tegenstelling tot in de kleuterklas.
Morgen volgt nog meer info en weetjes!
Enkele fotos: klik hier https://picasaweb.google.com/115007238699272585631/DeEersteDagInSchool?authkey=Gv1sRgCOWF8OaRsLKfBQ
groetjes,
Vervolg splitsten onze wegen, zo trokken Wendy en Jo naar de 'Nursery school' of bij ons de kleuterklassen. Ogen vielen open bij het zien van deze klassen. Elke ruimte werd benut voornamelijk door banken en kinderen. De kinderen in het 1e kleuterklasje zitten met maar liefst 40 in een klasje, een miniklasje. Kleuters moeten voornamelijk lessen - woordjes - cijfers en zelfs sommen opdreunen om hun klaar te stomen voor het examen om naar het eerste leerjaar te mogen gaan. kleuters gaan hier naar het 1e leerjaar met alreeds de kennis en de vaardigheden om te schrijven - lezen en rekenen. Ze kennen weinig spelmomenten en laten de kinderen maar weinig kinds zijn. Dit onderdeel zal ook onze grootste doelstelling zijn:
Katrien en Evi zijn op ontdekking geweest in het 1e leerjaar. Hier kregen we een vuurdop want we mochten al onmiddellijk lesgeven. Volledig onvoorbereid hebben we inspiratie gehaald uit het huiswerk en de poster die ophangt aan de muur. Het ging vlot, de vuurdoop was voorbij.
s' Middags hebben wij kennis gemaakt met het plaatselijke eten: kidney bonen en ingedikt maïsmeel. Voor de één al wat lekkerder dan voor de ander.
Namiddag hebben we nog wat lessen gevolgd en hebben Wendy en Evi de plaatselijke flora moeten proeven in de biologieles. Nu weten we dat aloë vera niet lekker is maar wel goed om thee van te zetten als je malaria hebt.
Verder hebben wij ook massaspel gespeeld. We begonnen met 1 klas een spel buiten te spelen en plots kwamen de kinderen als paddestoelen uit de grond. De klassen stroomden leeg om mee te spelen. Hierover moeten we morgen best afspraken maken als we willen dat dit niet steeds gebeurd. De kinderen genoten enorm van de aandacht.
De doelstellingen voor ons verder verblijf zijn:
De kleuterschool (in de voormiddag met ons 4)
- laten kennismaken met de poppenkast
- laten kennismaken en het gebruik aanleren van de meegebrachte materialen
- laten ervaren van een kringgesprek
- laten ervaren met het gebruik van versjes
- laten ervaren met het gebruik van een daglijn
- kennismaken met hoekenwerk
- buitenplaats nuttig laten gebruiken.
De nadruk ligt om de kinderen meer betrokken te laten worden met schoolsysteem. De 'leerinhouden' liggen vast en daar kunnen we in 4 weken toch niets aan veranderen;
De lagere school:
- laten ervaren met sport en spel
- laten ervaren met muzische vorming
De leerinhouden zijn min of meer hetzelfde als bij ons. Opvallend was de discipline en het enthousiasme in de klassen. Leerkrachten stralen, kinderen stralen en er wordt op een plezante manier lesgegeven in tegenstelling tot in de kleuterklas.
Morgen volgt nog meer info en weetjes!
Enkele fotos: klik hier https://picasaweb.google.com/115007238699272585631/DeEersteDagInSchool?authkey=Gv1sRgCOWF8OaRsLKfBQ
groetjes,
It's time for Africa
Wat een belevenis! Het begon allemaal op de luchthaven van Zaventem, wij stonden in de rij aan te schuiven om in te checken. Plots draaide ik (evi) me om en zag een schim van enkele collega’s , Betty & Tom! Ze zijn speciaal van Tongeren afgekomen om ons een goede reis te wensen en gezelschap te houden tot het inboarden. Dit was een superverrassing!Deze 2 dagen zijn al zeer leerrijk geweest voor ons. Hieronder een opsomming van de tips:
- Druk niet met je knie tegen de weegschaal bij het inchecken van je bagage. Dit leidt tot onnodige paniek. De valiezen wegen dan plots 9 kilo teveel. (meegemaakt door Evi)
- Neem GEEN bordverf mee in het originele potje want dit springt open door de druk, met als gevolg een geverfde valies en spullen. (meegemaakt door Katrien)
- Neem geen blokpuzzels mee in je handbagage want je wordt ondervraagd voor ‘drugssmokkel’ (meegemaakt door Wendy)
- Vraag niet aan de lokale bevolking: Waar staat hier de ananasboom? Ze lachen je vierkant uit want zoals iedereen wel weet groeien ananassen aan de grond(meegemaakt door Jo PS: ook de anderen J).
Vreemde uitspraken door de vermoeidheid:
- Ik ga mij wassen na het douchen (evi)
- Wendy antwoord op de vraag: ‘This memo is also a puzzle? Yes madam (Wendy)
- Lensproduct: it’s for my eye … put put (Wendy)
- Na eerste slaappartij van Evi (bij het vertrek in Ethiopië) werd ze wakker (na 30min) en zei: Dit duurt wel lang voordat we vertrekken … Het vliegtuig was al lang opgestegen.
We hebben ook al een eerste Afrika-ervaring achter de rug:
- Het inchecken in Ethiopië verloopt op zijn allerminst georganiseerd, chaos alom!
- Na een geslaagde vlucht werden we getrakteerd op een Afrikaans gospel koor.
- Het invullen van een visum niet simpel is en het jammere is dat ze er niet eens naar kijken. En wij maar zo ons best doen!
- Met het safaribusje door Entebbe en Kampala gereden.
- Verse Mango’s en Ananassen gekocht.
- Een mooie wandeling gemaakt samen met onze super gastheer en de lokale bevolking leren kennen. “Muzungu” riepen ze?! Zouden ze ons mooi vinden?
- Als de politie vraagt om soda, willen ze geen drinken, maar ze willen geld. Jaja zelfs de politie wil ons met ons pietje pakken. Maar goed dat we Guido hadden om ons het systeem uit te leggen, zodat het ons hopelijk niet snel meer kan overkomen.
We kunnen hier nog uren doorgaan, want het is ongelooflijk wat je hier ziet en leert. Maar nu is het bedtijd. Voor de één al wat meer dan de ander!
Ps: sorry vorhjh de gramaticagh fjouten wannjt wde zhjin mjoe
Voor meer foto's, klik hier:https://picasaweb.google.com/115007238699272585631/ItSTimeForAfrica
Groetjes, Wendy, Katrien, Jo en Evi
Abonneren op:
Reacties (Atom)