Update van vorige week :)

Hier zijn we terug!
Het was het weekje wel met weinig vrije tijd 's avonds.

De foto's zijn te vinden: https://picasaweb.google.com/115007238699272585631/13juli?authkey=Gv1sRgCP6orMjktJa0Tw

We gaan beginnen met dinsdag 12 juli.

Voor de middag hebben we in de nursery school voortgedaan met de initiatie van de puzzels, memory en blokjes. De kinderen van de 2^e en 3^e kleuterklas konden op hun beurt er kennis mee maken.

Na weer een lekkere maaltijd, konden Jo en Katrien starten bij het 4^e leerjaar. We splitsten deze groep in 2 en deden bij één groep viking Kubb en bij de andere groep de parachute.

Evi en Wendy gingen op zoek naar gebruikte banden. Dit leek echter niet gemakkelijk, want wanneer kunnen de Oegandezen een band niet meer gebruiken? We gingen elke garage af. 10.000 schilling was het eerste bedrag, het andere was 5.000 Schilling. Dat was al beter! Tevreden gingen we terug naar de school. Plots werden we tegengehouden door een andere garagist. U zoekt naar banden? Euh ja, hoe weet gij dat dachten we! J dus ja we moesten lager dan 5000 schillings gaan en we hebben er daar voor 4000. Nog beter!

Daarna begonnen we aan het verven van de poppenkast. Lekker gezellig en ontspannend in het zonnetje.

’s Avonds hebben we een Belgische avond gehouden samen met Sadra.

Poetenstoemp (wortelstomp) met spek op Evi’s wijze! Mmmm! En als dessert een stuk chocolade en speculaas!

Woensdag werden we uitgenodigd op de school van Lydia haar tante. We werden afgehaald door de chauffeur van de school in Afrikaanse tijd J

We waren heel nieuwsgierig naar het reilen en zeilen in dit schooltje. Na een lange drukke rit kwamen we aan in Chengella. We zagen een kleurrijk schooltje met prachtige muurschilderingen. We werden vriendelijk ontvangen en mochten dadelijk een kijkje gaan nemen in de klassen.

Ze hadden mooie tafels, stoelen, kasten, mooie kleuren. Een heel groot verschil. Hun methode van lesgeven is ook anders. Hun doel is dat de kinderen leren nadenken; al spelend dingen leren. Er was speelgoed en didactisch materiaal. Natuurlijk niet zoals bij ons, maar in vergelijking met de school waar wij werken is er een groot zichtbaar verschil. Wat wel hetzelfde is, is dat ze leren schrijven en lezen in de kleuterklassen, hoeken zijn er ook niet zichtbaar. Maar de kinderen mogen er kind zijn, dat is meer dan zichtbaar! Het kan dus ook anders, maar hoe komt het dat onze school dat niet kan?

Er moet nog veel gebeuren in onze school.

Na enkele banana songs gingen we richting Kampala city.

Daar was het weer druk, eerst ons buikje vullen met local food. De één vulde het al meer dan de ander. Local food blijft voor sommige toch niet lekker! J

We moesten om 2PM bij de ambassade zijn voor een gesprek. We legden ons projectje wat uit en kregen wat meer uitleg over de werking van de ambassades.

’s Avonds gingen we naar een bandje kijken. Het was gezellig en we genoten van een bbqke.

Donderdag speelden we kringspelletjes met iedere klas van de kleuterschool. Het ging niet goed in de babyklas, die kinderen kennen wel echt geen afspraken. Ze lachen je gewoon uit in je gezicht. Kinderen kennen geen spelcultuur en zijn zeer individualistisch. De andere klassen gingen beter. Zelfs de juf van de middle class wou het zelf eens uitproberen. Dat was dan weer een tegengesteld gevoel! Leuk van haar! En we zijn goed bezig. J

Namiddag hebben Evi & Wendy de handen uit de mouwen gestoken en hebben ze de kapstok van de ‘babyklas’ afgemaakt. Op deze manier kunnen de boekentassen worden opgehangen in plaats van achteraan in de klas op een hoop te worden gesmeten. Wendy en Evi gingen naar de babyklas om de kapstok te installeren. Leerkrachten waren zeer enthousiast! Nu we het goede ritme en de positiviteit van de juffen meehadden, besloten we om de klas ook te transformeren. Alle rommel (en dit was er wel wat) naar buiten. De wip die zeer gevaarlijk in de klas lag, hebben we getransformeerd tot een rek. Onder de rommel kwamen ook nog enkele stoeltjes tevoorschijn en wel 50 borstels om de vloer te vegen. Wat moet een mini-klas toch met zoveel borstels? Het eindresultaat mag er wezen, we zijn er nog niet maar de bankjes staan in mooie eilandjes. Elk kind kan nu op 1 stoel zitten.

We gaan ook nog een rek (een plank) maken voor tegen de muur waar alle bekers op kunnen staan, zo blijft het overzichtelijk. De juffen van de andere kleuterklassen willen ook graag een kapstok in de klas, ze zijn zelfs bereid om enkele posters (die met lijm opgehangen zijn tegen de muur) op te offeren om toch maar een kapstok te krijgen J.

We hebben vandaag ook weer een ongelofelijke ontdekking gedaan, wat we ook weer niet begrijpen. De wereld kan soms toch fout in elkaar zitten. De kinderen (die het thuis meestal niet breed hebben) worden gevraagd om 1000shilling mee te brengen om de bouw van het huis van de priester te financieren. Met dit geld wordt er cement aangekocht. Wetende dat de priester, een huis heeft is en geld vraagt aan de leerlingen zorgt weer voor een kleine frustratie in elk van ons.

Na school hebben we de leerkrachten getrakteerd op een soda en een festijn van chocolade en speculaas, dit alles gecombineerd met een spel Viking Kubb. Het bracht heel enthousiasme mee. Leerkrachten en directies gingen uit hun dak en beleefden samen met ons een zeer leuke avond. Bij het afscheid hebben we nog een hele fotoshoot gehouden. Afrikanen houden ervan om op de foto te staan. Zo moesten de smallen, de gemiddelden en de bredere samen op de foto J. Een foto van het hele team, een foto met de directeur en zo bleven we maar bezig. Na dit begon onze tocht van 30 minuten naar huis. Aangezien het hier donker rond 19.00u besloten we toch maar onze fluovesten aan te doen om ervan zeker te zijn dan ze ons zouden zien in het donker. Het verkeer raast hier namelijk door de ‘straten’ en voetpaden kennen ze niet.

Vrijdag, kerkdag. Het was weer een dienst die niet te begrijpen valt, in de zin van dat de juffen van de nursery school (kleuterklassen) moesten bewijzen dat ze de kinderen, het onze – vader hadden aangeleerd. Om beurten moesten er kinderen naar voor om het op te zeggen. Indien het niet lukte, lachte de hele kerk hiermee … ongelofelijk zielig! Daarna moesten ze ook nog bewijzen dat ze de kinderen liedjes over Jezus aanleren.

Na de viering trokken Wendy en Evi erop uit. Zij gingen alle materialen aankopen die ze nog verder nodig hadden om een rek te bouwen en de poppenkast af te werken. Wat een onderneming. We zaten op een barkruk te vertellen wat we nodig hadden en wachten geduldig af. Alles gebeurt namelijk op afrikaans ritme.

Ondertussen waren Jo en Katrien druk bezig met P3. Jo vertelde een verhaal terwijl Katrien enkele expressiespelen deden. Onze dag eindigde al vroeg in de middag want we werden opgepikt om 13.30u met een busje. Deze bracht ons naar Jinja, waar we tevens vele avonturen beleefden.

Wist  je dat 1 euro, 3300 shillings is, ondertussen 3420 J

Wist je dat “Afrikaanse tijd” met een uur vertraging aankomen betekent.

Wist je dat Lydia ons helpt met onze administratie.

Wist je dat de priester een hippe zonnebril heeft